Je bewerkt de trouwfoto van je grootouders met een restauratieprogramma en het resultaat is verbluffend: de kreukel is verdwenen, het gezicht is scherp, de vervaagde kleuren zijn weer helder. De eerste reactie is altijd hetzelfde. De tweede, wanneer iemand uit de familie ernaar kijkt, is meestal: "Zijn neus was vroeger niet zo".
Het probleem hier is de kloof tussen wat indrukwekkend is en wat getrouw is aan het origineel, en die kloof komt voort uit de manier waarop de technologie werkt.
Herstellen is niet hetzelfde als opnieuw opbouwen.
Er vinden twee totaal verschillende handelingen plaats onder dezelfde knop.
Herstellen Het gaat erom te werken met informatie die er al is. Het contrast van een fletse foto aanpassen, de gelige tint van oud papier corrigeren, het stof verwijderen dat er per ongeluk op is gescand. De data zit al in het bestand – het programma organiseert het alleen beter. Het resultaat is hier natuurgetrouw.
Wederopbouw Dat is weer iets heel anders. Als een foto onscherp is of er een deel van ontbreekt, bestaat de informatie nergens meer. Wat het model doet, is miljoenen foto's bekijken die het al heeft gezien en de gaten opvullen met wat het nodig heeft. gebruikelijk Erbij zijn. Het is geen herinnering aan je grootvader. Het zijn statistieken over gezichten in het algemeen.
Vandaar de uitdrukking die alles samenvat: Het resultaat is aannemelijk, maar niet juist.. En hoe slechter het origineel, hoe meer het programma improviseert, omdat er minder te redden valt.
Waar komt dit het vaakst voor?
Enkele details verraden vaak de reconstructie:
- Ogen en tanden. Dit zijn de gebieden die het model het meest "corrigeert" en die de identiteit van een persoon het meest veranderen.
- Huidtextuur. Het resultaat is meestal te glad, waardoor het lijkt op een modern portret in een foto van zestig jaar geleden.
- Op de achtergrond staat het geschreven. Bord, spandoek, belettering — het model vult vormen in die op letters lijken, maar geen woorden vormen.
- Handen en vingers. Ze blijven het klassieke zwakke punt.
- Kleur. De kleurstelling is altijd een schatting. De jurk had een andere kleur kunnen hebben, en het programma kan dat onmogelijk weten.
Als de foto documentaire waarde heeft – om te bewijzen hoe iemand eruitzag, om een persoon te identificeren, of om als archief te dienen – dan zijn deze punten van groot belang. Als de foto alleen maar aan de muur hangt en emoties bij de familie oproept, zijn ze minder belangrijk.
De doorslaggevende stap: digitalisering.
Dit is waar vrijwel iedereen kwaliteit verliest nog voordat ze beginnen, en geen enkele app kan zich daar later nog van herstellen.
Een foto maken met een mobiele telefoon is prima, zolang je de klassieke fouten maar vermijdt:
- Diffuus licht, nooit flits. De flitser veroorzaakt een schittering in het midden die de informatie volledig onzichtbaar maakt. De beste omstandigheden zijn bij een raam, op een heldere dag zonder direct zonlicht.
- Mobiele telefoon parallel aan de foto. Fotograferen vanaf de zijkant vervormt de geometrie, en het programma zal het gezicht "corrigeren" op basis van de vervorming die je hebt veroorzaakt.
- Zonder de schaduw erboven. Het lijkt voor de hand liggend, en het is de meest gemaakte fout.
- Platte foto. Als het opgerold is, laat het dan een paar dagen onder een gewicht liggen voordat je het gebruikt.
Als de foto achter glas of plastic zit, verwijder dit dan. De reflectie komt in de afbeelding terecht en wordt onderdeel van wat het programma probeert te interpreteren.
Wie over een standaardscanner beschikt, heeft een groot voordeel: het licht is gelijkmatig en de geometrie perfect. Dat is de moeite waard voor de foto's die er echt toe doen.
De juiste volgorde om te roeren
Alles tegelijk proberen te doen levert meestal slechtere resultaten op dan het in fases te doen.
- Knippen en rechtmaken Laat het programma allereerst alleen werken aan wat er echt toe doet.
- Corrigeer de verlichting — contrast en kleurdominantie. Veel "beschadigde" foto's zijn gewoon vergeeld.
- Gebruik pas daarna de automatische herstelfunctie. Omdat het origineel al is aangepast, hoeft hij het wiel minder opnieuw uit te vinden.
- Kleur als laatste., indien van toepassing, en bewaar altijd de zwart-witversie.
En de allerbelangrijkste regel: Overschrijf het originele bestand nooit.. Bewaar de originele scan in een aparte map. Het is het negatief van het verhaal: je kunt de bewerking over vijf jaar opnieuw doen met betere tools, maar je kunt niet herstellen wat is gewist.
Voordat je je familiefoto uploadt
De meeste van deze diensten verwerken de afbeelding op hun server, niet op uw apparaat. Met andere woorden, de foto wordt gemaakt met uw telefoon.
Het is de moeite waard om het privacybeleid te raadplegen en twee dingen te controleren: hoe lang het bestand wordt bewaard en of het gebruikt mag worden om de modellen van het bedrijf te trainen. De antwoorden lopen sterk uiteen, en gratis diensten zijn over het algemeen toleranter dan betaalde diensten – wat logisch is, want er moet immers geld verdiend worden.
Voor foto's van documenten, kinderen of andere gevoelige situaties is een programma dat foto's intern op het apparaat verwerkt de meest betrouwbare keuze, zelfs als de resultaten daardoor iets minder goed zijn.
Wanneer retoucheren een foto in een compleet andere verandert.
Er komt een punt waarop restauratie ophoudt restauratie te zijn. Als het resultaat de vorm van het gezicht, de uitdrukking of de oogkleur verandert, heb je geen foto meer van je grootouders, maar een illustratie die erdoor geïnspireerd is.
Er is niets mis mee om dit te willen, zolang het maar bewust gebeurt. Het is belangrijk om voorzichtig te zijn wanneer je het naar familie stuurt: vermeld daarbij dat het geautomatiseerd is bewerkt. Zo voorkom je dat iemand over twintig jaar het gereconstrueerde gezicht aanziet voor een foto van hoe de persoon er vroeger uitzag.
Samenvatting
Deze apps zijn erg goed in het herstellen van de schade die de tijd aan papier heeft toegebracht – vlekken, kreukels, verkleuring – en kunnen slechts overtuigend reconstrueren wat al verloren is gegaan. Scan zorgvuldig, werk in fases, laat het origineel ongewijzigd en beschouw het gereconstrueerde gezicht als wat het is: een goede benadering.